Liczby i kierunki

W feng shui data urodzenia odgrywa ważną rolę, ponieważ zawiera wiele informacji o nas i o tym co jest dla nas dobre. Możemy sprawdzić w kalendarzu chińskim do jakiego żywiołu należymy a to nam pomoże w harmonijnym współgraniu z otoczeniem, ponieważ wtedy możemy indywidualnie dobierać odpowiednie ubrania, biżuterię, meble itd. Istotnym elementem feng shui jest również tzw. liczba kua, która jest pomocna w wielu dziedzinach naszego życia. Znając swoją liczbę kua możemy dowiedzieć się jakie kierunki są dla nas korzystne.

Feng shui grupuje ludzi na zachodnich i wschodnich. By dowiedzieć się do której z nich należymy trzeba wyliczyć tzw. liczbę kua. Ona pozwoli określić jakie kierunki są dla nas korzystne, i łatwiej będzie nam również ocenić, czy dom, który nam się podoba będzie nam sprzyjał. Osobno oblicza się liczbę Kua dla kobiet i dla mężczyzn.

Do obliczenia liczby kua potrzebne są dwie ostatnie liczby roku urodzenia, które sumujemy. 

Dla kobiet po dodaniu dwóch ostatnich cyfr roku dodajemy 5
Jeżeli suma przekroczy 10, dodajemy je ponownie do siebie, by otrzymać wynik jednocyfrowy i dodajemy liczbę 5.

Np. rok urodzenia: 1975

Dodajemy 7+5=12
1+2=3+5=8

Liczba 8 jest liczbą kua dla kobiety urodzonej w 1975 roku. Należy ona do grupy zachodniej.

Dla mężczyzn po dodaniu dwóch ostatnich cyfr roku odejmujemy ją od liczby 10
Jeżeli suma jest większa niż 9 też ją sumujemy a potem odejmujemy wynik od 10 –u.

Np. rok urodzenia 1967

Dodajemy 6+7=13
1+3 = 4
10 - 4 = 6

Liczba 6 to liczba kua dla mężczyzny urodzonego w 1967 roku i należy do grupy zachodniej.

W feng shui następuje podział ludzi na dwie grupy: wschodnią i zachodnią.

Liczby Kua 1, 3, 4, 9 to osoby grupy wschodniej

Liczby Kua 2, 5, 6, 7, 8 to osoby grupy zachodniej. 

Każda liczba kua ma odpowiedni dla siebie rodzaj żywiołu.

Żywioł Wody - liczba kua 1 

Żywioł Ziemi - liczba kua 2, 5, 8 

Żywioł Drzewa - liczba kua 3, 4 

Żywioł Metalu - liczba kua 6, 7 

Żywioł Ognia - liczba kua 9 

Do każdej z tych grup są przypisane korzystne i niekorzystne kierunki, które ułatwiają wprowadzenie pozytywnych zmian w naszym życiu. Zarówno dom jak i pomieszczenia, w których często przebywamy powinny być zwrócone w odpowiednich dla nas kierunkach. Gdy np. pracujemy, uczymy się wtedy warto siedzieć twarzą w korzystną dla nas stronę.

USTA DOMU

źródło zdjęcia:
fengshui-village.com

Jin Shin Jyutsu na Zachodzie

Zachód dowiedział się o Jin Shin Jyutsu dzięki Mary Burmeister. Nazwała tę metodę "now know myself" czyli "teraz poznaję siebie" i "pysio philosophy" czyli "filozofią natury." W jej opinii Jin shin jyutsu "budzi naszą świadomość do zrozumienia, że wszystko, czego potrzebujemy do harmonii i równowagi z wszechświatem - czy to umysłowej, duchowej czy fizycznej znajduje się w nas samych".

Mary Burmeister jeszcze jako Mary Mariko Ino, studiowała u Jiro Murai przez 12 lat w tym przez 6 lat przebywała w Japonii. W 1954 roku wróciła do Stanów Zjednoczonych. tam poznała swego męża Gila Burmeistera. Kilka lat później zaczęła stosować zdobytą wiedzę i propagować ją wśród społeczeństwa. Przez długi czas nie czuła się gotowa na praktykowanie tej techniki, gdyż najpierw chciała zrozumieć jej istotę. Doszła do wniosku, że jin shin jyutsu  to nie tylko sposób na utrzymanie zdrowia, lecz także możliwość głębszego wejrzenia w siebie. Zawiera się w niej mądrość, filozofię i doświadczenie życia. 

Codzienne wydarzenia, dolegliwości obserwowane u rodziny i przyjaciół skłoniły ją do wdrożenia teorii w czyn. Stopniowo grono jej "pacjentów" się powiększał, którym pomagała nakładając ręce stosując poznane u mistrza Murai, chwyty i układy rąk. Coraz więcej osób wyrażało chęć poznania tej niezwykłej metody, dlatego Mary organizowała dla nich kursy i wykłady. Gdy jej salon stał się za mały na przyjmowanie coraz większej ilości ludzi, otworzyła biuro wraz ze swoją przyjaciółką Pat Meador. Nie musiała nigdy reklamować swoich usług, gdyż wyznawała tezę:

"Nie spieszmy się pomagać tym, którzy nie chcą pomocy. Bądźcie przygotowani, bądźcie jak światło, a ci, którzy potrzebują pomocy, przyjdą." 

Mary Burmeister zmarła 27 stycznia 2008 roku.

O twórcy jin shin jyutsu

źródło zdjęcia:

"Samoleczenie przez dotyk" Wydawnictwo KOS

www.jinshinjyutsu-mercedes.com

Sztuka Twórcy

Jin shin jiutsu trafiło na Zachód dzięki Mary Burmeister , o której parę słów wkrótce napiszę.  Człowiekiem, który odkrył tę metodę był Jiro Murai, który urodził się w 1886 roku w Taishoomara w rodzinie z tradycjami lekarskimi. Był drugim synem, więc miał prawo wybrać sobie zawód, który chciałby wykonywać. Podjął studia na Wyższej Szkole Technicznej na kierunku hodowla jedwabników. Bardziej jednak interesowała go natura życia, jego istota i tajniki.

Zaczął prowadzić własne badania, obserwując swój organizm i jego reakcje na różne eksperymenty żywieniowe. Jednocześnie prowadził styl życia graniczący z wycieńczeniem. Doprowadziło to do tego, że opuściła go rodzina, przyjaciele. Postanowił udać się w góry, by tam, w samotności umrzeć. Medytował, siedząc niczym Budda, stosował post, różne układy rąk i palców, co wprawiało go w różne stany fizyczne i świadomości. Siódmego dnia poczuł nagły przypływ świeżej energii a w umyśle czuł spokój i wdzięczność. Zauważył, że poprawiło mu się zdrowie i wiedział, że stało się to dzięki układom rąk i medytacji, które stosował przez ostatnie dni. To było dla niego przełomem życiowym. Obiecał sobie, że resztę życia poświęci zbadaniu tego fenomenu, by zrozumieć co doprowadziło do jego przemiany. Zaczął studiować stare pisma, zbierał własne doświadczenia, medytował z mudrami w górach, w których przebywał 12 razy na 3 tygodnie. Miał też możliwość i dostęp do cesarskich archiwów i do świątyni ISE, która jest największa świętością w Japonii. Dzięki pozwoleniu mógł tam kontynuować swoje badania. Natrafił na Księgę Mądrości Kojiki.

Długo nie mógł zrozumieć jej przekazu, aż pewnej nocy nastąpiło niemal mistyczne wydarzenie. Po długich modłach zaczął pisać interpretacje Kojiki w odniesieniu do energetycznych i fizycznych ciał człowieka. Wszystko zaczęło być dla niego jasne i zrozumiałe. Na początku nazwał tę wiedzę „Sztuką Bycia Szczęśliwym”, gdyż wnosiła ona do życia radość. Spostrzegł, że oprócz tego dzięki niej poprawia się także nie tylko zdrowie ale i jakość życia, znikają cierpienia i dlatego nazwał ją „sztuką długowieczności” a następnie „sztuką dobra” Ostatecznie określił ją jako „jin shin jyutsu” lub inaczej „sztuką stwórcy poprzez współodczuwającego człowieka”, ponieważ:

 „Jin” oznacza człowieka współczującego, wiedzącego

„shin” to stwórca albo duch boży

„jyutsu” to sztuka.

Jin shin jyutsu na zachodzie

źródło zdjęcia:

książka "Samoleczenie przez dotyk"